Abu Melle
journalistieke producties

 

Agenda  

 

donderdagkatern NRC Handelsblad

 

 

13.12.01   Bekers nat en vette lamsbout

20.12.01   Het nieuwe schatzoeken

 

 


 

13.12.01

 

Bekers Nat en Vette lamsbout

 

 

Naar schatting duizend voornamelijk jonge Nederlanders doen aan 'larp'. Ze hullen zich in hun vrije tijd in harnassen, mantels of lompen om een weekend lang toneel te spelen.  ''Uit je dagelijkse rol stappen, barriŤres doorbreken. Dat is gezond. Vergelijk het met een verre reis.''

 

Buiten is het bitter koud, binnen behaaglijk warm. Een vette lamsbout op een dienblad wankelt hoog boven de herrie in de herberg. Middeleeuws uitgedoste mensen buigen zich over ruwhouten tafels in een poging zich verstaanbaar te maken. Er wordt flink gerookt, veel gedobbeld, stevig gedronken. Een gezette dame perst Keltische muziek uit een doedelzak. Het is, kortom, ouderwets gezellig.

 

Bas Roels overziet het schouwspel met een voortdurende glimlach. Roels is voorzitter van stichting Theater de Olifant en productieleider van de 'Winter van Iss'.  Na het 'Orakel van Iss' en 'De schreeuw om Issioniet' is dit de derde 'larp' van stichting de Olifant. Larp staat voor live (action) role playing, engels voor levend rollenspel. Larp is een theatersport, zegt Roels, gehuld in een zware mantel, eyeliner rond de ogen. ''Het is de ultieme variant van interactief theater. Maar het is tegelijk een spel, een gezellig spel.''

 

Vrijdagavond zijn de zestig deelnemers ontvangen door het twintigkoppige organisatieteam, gekostumeerd. Al snel hullen ook de deelnemers zich in zwervershabijt, hangen mantels om en gespen latex zwaarden rond de lendenen. Dan stappen ze in de Wereld van Iss, via een tentje waar ze brokjes informatie overhandigd krijgen. Daarmee jagen de deelnemers een 'prikkelende queeste' na, die zondagmiddag volbracht moet zijn. Een 'verhaalteam' helpt door gedurende het weekend extra informatie rond te strooien, maar verwart ook wanneer het wil. Subplotjes worden door het grote plot heen geweven. Deelnemers moeten voortdurend informatie uitwisselen om verder te komen.

 

Larp is er in allerlei vormen en verenigingen, in binnen- en buitenland. BelgiŽ kent een levendige larp-wereld, maar ook in Nederland neemt de populariteit de laatste jaren toe. Gemeen hebben de verenigingen een voorliefde voor het creŽren van Middeleeuwse situaties, desgewenst aangevuld met 'fantasy': science fiction-achtige creaties, karakters en verhaallijnen. Larp wordt in verschillende frequenties gespeeld, van wekelijks tot slechts een aantal weekenden per jaar. Ter overbrugging loopt het verhaal virtueel verder op websites, in nieuwsgroepen en forumdiscussies. Couranten  verschijnen, verhalen krijgen een onverwachte wending, deelnemers lanceren nieuwe karakters.

 

Zo heet Margot dit weekend Roes. Roes is uitgestoten door haar verwanten, een groep  agrariŽrs genaamd Issaghen, en terechtgekomen bij de wezen van Araque. Toch ziet ze er verzorgd uit: dreadlocks, slakkenhuisje aan een ketting om haar nek, pofbroek, mooie mantel, dito zwaard. Maandagochtend is Roes (20) weer Margot (25), geoloog te Amsterdam, gespecialiseerd in klimaatverandering. Toevallig gaat juist daarover de queeste van het weekend. Droogte teistert de wereld van Iss, water is nagenoeg op.

Off-play vertelt Margot dat ze veel van haar vrije tijd en spaargeld in haar hobby steekt, ''gewoon, omdat het leuk is.'' 's Avonds zit ze regelmatig nieuwe kostuums te naaien. Acht weekenden is ze dit jaar al naar een larp geweest. Bij de larps van de Olifant is ze altijd Roes, bij andere larp-clubs speelt ze andere karakters, al naar gelang de setting. ''Bij Dummnoni vind je trollen, bij MalatiŽ veel zwaarden. MalatiŽ is historisch verantwoord, daar moet je kleding echt kloppen.'' Dat kan heel leuk zijn, zegt Margot, dat precieze. ''Maar af en toe wat agressief. Er lopen meer powerplayers rond, die willen graag vechten. Ik heb er zes omgelegd dit weekend, hoor je ze dan zeggen. Ze lappen daarvoor zelfs het verhaal aan hun laars. Dat is niet leuk. Vals spelen mag niet, iedereen moet aan zijn trekken kunnen komen. ''

 

Niels (27) is nieuw in de wereld van Iss. Dit weekend is hij Irythro en stevig verpakt in een harnas, gemaakt van pipetvulhoudertjes uit het lab waar hij werkt. ''Irythro is een diefje. Ik speel hem al een jaar of vijf in advanced dungeons and dragons. Daar is hij gestorven, hier leeft hij voort.'' Dungeons and dragons?  Niels: ''Een soortgelijk spel, zonder kostuums. Gewoon aan tafel, of op de computer.'' Niels heeft vooraf wat gesurft op de site van Iss, zijn karakter ingestuurd en van de organisatie een sheet terug gekregen met een min of meer uitgewerkte rol.

 

Niels en Margot zijn tevreden over de organisatie. Gezellig, is ook hun conclusie. Niet te strikt. Ruimte voor eigen input. Lovend zijn ze over de inrichting van de bibliotheek, waar op het klimaatraadsel wordt gestudeerd. Voordat ze weer in-play gaan bestellen ze twee bekers nat, en krijgen twee flessen bier. Productieleider Bas Roels loopt nog steeds te glimlachen. Hij geniet van het organiseren, vertelt hij. Toch is het ook voor hem nog steeds een mooie tocht naar het onbekende, zo'n weekendje larp. ''Om dit spel mee te kunnen spelen moet je uit je dagelijkse rol stappen, barriŤres doorbreken. Dat is gezond. Vergelijk het met een verre reis.''

 

LRP wordt gespeeld door een acht stichtingen en verenigingen. Lid worden kan iedereen. Van deelnemers wordt creativiteit en sportiviteit verwacht. De kosten van een geheel verzorgd weekend bedragen rond de 150 gulden. Meer informatie:

http://go.to/rondetafel

www.arcana.nl/arc_link.html

www.liveroleplaying.nl

naar boven


 

20.12.01

Het nieuwe schatzoeken

 

 

Nog maar een stuk of honderd geocachers zoeken op vrije dagen en weekenden met gps in de hand naar evenzoveel caches in Neerlands bossen, steden en duinen. Maar geocaching, een mix van natuurbeleving, electronica en scoringsdrift, is een jonge sport met een grote potentiŽle populariteit. Het is schatzoeken voor de nieuwe, anglophone mens.

 

''Nu kan het spel beginnen.'' Handenwrijvend stapt Hawkeyes af op de laatste ANWB-paddestoel. Hij voert de gegevens in en laat zijn palmtop rekenen: 52ļ.22.123 noorderbreedte en 4ļ.52.229 oosterlengte, daar moet de schat liggen. Bijna vier uur zijn we dan al onderweg, de verslaggever en Hawkeyes: in het echt Remco (30) en met het uiterlijk van Crocodile Dundee: lang en lenig, blauwe ogen, blonde manen en volledig outdoor. Dit is zijn vijfenzeventigste cache en Hawkeyes is daarmee tot nader order meester-schatzoeker van Nederland. Bijna alle vrije dagen trekt hij het land in, vergezeld van proviand, regenjas en onafscheidelijke global positioning sytem (gps): een modern kompas op zaktelefoonformaat. Via het signaal van vierentwintig Amerikaanse satellieten weet een gps altijd en overal waar hij is.

 

Gisteravond heeft Hawkeyes de coŲrdinaten van 't Twiske-cache gedownload van geocaching.com en daar zijn gps mee gevoerd. Een pijltje op het scherm laat bij elke stap zien welke kant we op moeten. Dit is een vrij moeilijke cache, een multi-cache met een boel sterren. De tocht voert langs twaalf waypoints, in dit geval ANWB-paddestoelen in recreatiegebied 't Twiske, onder de rook van Amsterdam. Van elke paddestoel moeten gegevens overgenomen worden. Het saldo aan cijfers moet opgeteld, gekwadrateerd en vervolgens ingewikkeld versleuteld. De berekening laat Hawkeyes door zijn palmtop maken. Eenmaal enter en we hebben de precieze coŲrdinaten van ons doel: de cache.

 

Vooralsnog is het stappen van waypoint naar waypoint. Voortdurend turen op de gps is interessant voor de onervaren verslaggever, maar onhandig, want plassen en paardenvijgen loeren. Hawkeyes zegt niets en geniet van een bruine kiekendief die over het riet scheert, een zwerm grauwe ganzen die gokkend neerstrijkt. Met zijn lange benen heeft Hawkeyes de pas er goed in, zegt ook de gps: 6.1 km per uur. De trein naar Enkhuizen tuft in de verte langs Oostzaanse puntdakjes, een gevaarlijk brommend vliegtuig verstopt zich in de laaghangende wolken. Het gemiezer gaat bijna ongemerkt over in echte regen. Af en toe kijkt Hawkeyes ook op de gewone papieren kaart: ''Even spieken.''

 

''Hij is lang bezig geweest met rekenen, die jongen,'' zegt Hawkeyes terloops over de bouwer van 't Twiske-cache. Zelf 'bouwt' Hawkeyes ook caches, van drie heeft hij de gegevens al naar geocaching.com gestuurd. ''Ik ben nu bezig met de first dutch wheelchair cache. Voor het eind van het jaar wil ik ook de first dutch snorkling cache af hebben.'' De wheelchair cache is rollend te vinden in hartje Utrecht, met gps uiteraard. De snorkling cache gaat diep de Maarseveensche plassen in en krijgt vijf sterren. Voor caches met vijf sterren zijn altijd hulpmiddelen nodig: klimijzers, duikpakken, snorkels etc. Caches liggen over de hele wereld verspreid. Op geocaching.com/map ziet vooral de Angelsaksische wereld zwart van de caches. Maar ook in Afrika liggen ze, en zelfs in Saoedie-Arabie is nog een cache te zoeken. Geocaching groeit als kool en is veel populairder dan letterboxing, waarbij het ook gaat om schatzoeken, maar dan artistieker en met ouderwetse navigatiemiddelen.

 

Een digitale ruzie had de jonge geocaching community onlangs met een verslaggever van wandelvereniging 'te voet'. Die had de boyscout cache gezocht en het spel in haar verenigingsblad onverantwoord genoemd. De cache lag tussen spoor- en snelweg en wie verdwaalde zou ook nog eens in een afwerkbos voor homoseksuele mannen terecht kunnen komen. Ze had zelfs de politie gebeld, zo boos was ze. Het was dom van die mevrouw, besloten de geocachers in hun internetforum, maar de boyscout cache moest weg, omwille van de goede naam. Kennen doen ze elkaar nauwelijks, de geocachers. Communiceren doen ze vooral digitaal. Pas vorige maand zag een deel van hen elkaar voor het eerst, bij het halloween event. Daar bleek de community overwegend jong en individueel, maar toch ook wel eens een gezin, en geregeld ouder dan veertig.

 

''You are approaching target'', zegt de gps. We moeten het pad af, zoveel is wel duidelijk. Zompig wordt het, en de bodem veert mee bij elke stap. We weten niet wat we zoeken, elke cache is anders, al zijn ze allen waterdicht. We vinden de groene container tenslotte onder een enorme graspol. We vullen het logboek in, fotograferen onszelf met de kodak snapshot en stoppen die terug in de container.  Hawkeyes vult de verzameling in de container aan met een Deens blikje haring dat hij afgelopen zomer vond in een Duitse cache. De oorspronkelijke eigenaar krijgt vanavond een mailtje met de nieuwe locatie. De bouwer van 't Twiske-cache krijgt een mailtje met complimenten. En vrijdag gaat Hawkeyes weer op zoek naar de volgende cache: ''Dit is het leuker dan gewoon wandelen. En je komt op plekken waar je anders nooit zou komen.''

 

 

Geocaching kent codes en regels, maar voor deelname gelden geen resctricties. .  Genoemde coordinaten zijn overigens onjuist. Meer informatie via:

 www.geocaching.nl

www.geocaching.com

naar boven